Veiling van overheidsobligaties

Een veiling van overheidsobligaties geeft de beleggers de kans om in te tekenen op kort- of langerlopend overheidspapier. Door dat papier te veilen, worden de kosten om de werking van de staat te financieren geminimaliseerd.

OverheidsobligatiesDe centrale bank zal in eerste instantie bepalen welk bedrag ze wil ophalen, met daarnaast meer details over de looptijd van de te veilen staatsobligaties en de datum van de veiling. De marktspelers zoals banken, institutionele beleggers enzovoort geven vervolgens op voor welk bedrag zij obligaties willen opnemen en welke rente ze bereid zijn te betalen. De verschillende manieren van veilen verschillen van land tot land.

Is een veiling succesvol geweest of niet? Dit kan worden vastgesteld aan de hand van de bid-to-cover ratio die een indicator vormt over de interesse van de kant van de beleggers. Waren deze bereid om een groter bedrag op te nemen dan aangeboden of was de interesse relatief klein?

Stel dat de Verenigde Staten 45 miljard dollar wil ophalen en dat de biedingen oplopen tot 100 miljard dollar. In dat geval zal de bid-to-cover ratio 2,22 bedragen (100:45). In geval van een bid-to-cover ratio van 2 of meer wordt meestal van een groot success gesproken.

De handelaren zullen ook kijken naar de verandering in het geboden rendement na afloop van de veiling. In geval dat geboden rendement boven dat van de vorige veiling ligt, betekent dit dat de beleggers een hogere vergoeding eisen voor het risico dat ze lopen. Een lager rendement wijst anderzijds op grote interesse van de kant van de beleggers, in dat geval zal de regering goedkoper geld kunnen opnemen. Wanneer de rente te hoog oploopt, zal het land in kwestie niet meer in staat zijn om zichzelf te herfinancieren en dan is externe financiering noodzakelijk. Dat is wat tijdens de Europese schuldencrisis onder andere Griekenland overkwam.